Afgravingen Waterkeringen

Toont locaties op of bij waterkeringen waar zich veranderingen in de hoogte van primaire of secondaire waterkeringen hebben voorgedaan die voortkomen uit (ongewenste) bouw- of graafwerkzaamheden.

Waarom dit model?

Nederland ligt voor een groot deel onder de zeespiegel en is afhankelijk van de bescherming die zee- en rivierdijken ons bieden. Het is dus van belang dat onze waterkeringen niet worden aangetast. Afgraven of bouwen op een waterkering kan de weerstand van een waterkering ernstig aantasten. De gevolgen van klimaatveranderingen zoals extreem weer met hoge waterstanden tot gevolg zijn spelen hierbij ook een grote rol. Het is dan ook noodzakelijk dat waterkeringen regelmatig worden gecontroleerd op illegale (bouw)werkzaamheden. In Nederland hebben we kilometers aan waterkeringen, de inspectie hiervan vereist een aanzienlijke inspanning. Remote sensing technieken helpen bij het inspecteren van de waterkeringen.

Hoe werkt het?

Het Afgravingen Waterkering model maakt op basis van stereofoto’s (ingewonnen door een vliegtuig of drone) een puntenwolk. Deze puntenwolk geeft op centimeterniveau inzicht in de hoogte van het gebied waar de foto’s betrekking op hebben. Op basis van deze puntenwolken wordt voor ieder van de momenten waarop de stereofoto’s zijn gevlogen, een hoogte model afgeleid dat als input dient voor het model.

Om de analyse te beperken tot hoogteveranderingen van waterkeringen zelf, vereist het model de precieze locatie van de waterkeringen. De overige input parameters zijn de minimale oppervlakte dat in hoogte moet zijn veranderd en het minimale hoogteverschil dat aanwezig moet zijn vastgesteld om de verandering als een verschil te kwalificeren. Daarmee wordt vermeden dat er teveel niet relevante verschillen worden gevonden.

Wat doet het?

Dit model berekent op basis van stereofoto’s van twee opeenvolgende jaren en locatie van waterkeringen die plekken op of langs waterkeringen waar een verandering in hoogte heeft plaatsgevonden. De uitkomst van het model is dan ook de visualisatie van de locaties waar de kans het grootst is dat een hoogteverandering heeft plaatsgevonden. Dit resultaat kan worden opgeleverd als een vectorbestand dat in een GIS-tool samen met de orthogonale foto’s van de beide opnamemomenten kan worden gebruikt om de gemelde locaties te kwalificeren als mogelijk probleem of niet. De verantwoordelijke organisaties kunnen daar vervolgens gericht actie op ondernemen.